در سال ۲۰۱۳ که بر اثر توطئه ایالات متحده در تحریم دلارهای خود در ونزوئلا و نیز سوء مدیریت دولت نیکولاس مادورو که فقط چند ماهی بود که جانشین هوگو رافائل فریاس چاوز، رئیس جمهور فقید ونزوئلا شده بود، مردم این کشور با قطحی و کمبود مواد مصرفی روزمره مواجه شدند. دولت سوسیالیستی مادورو نیز […]


در سال ۲۰۱۳ که بر اثر توطئه ایالات متحده در تحریم دلارهای خود در ونزوئلا و نیز سوء مدیریت دولت نیکولاس مادورو که فقط چند ماهی بود که جانشین هوگو رافائل فریاس چاوز، رئیس جمهور فقید ونزوئلا شده بود، مردم این کشور با قطحی و کمبود مواد مصرفی روزمره مواجه شدند.

دولت سوسیالیستی مادورو نیز فروشندگان وسایل برقی خانگی را به فروش اجباری زیر قیمت اجناس شان واداشت و بسیاری از آنان در این بین ضرر کردند. برنده این تصمیم سوسیالیستی مردمی بودند که از پس صف های صدها نفره و از لابلای پلیس که برقراری آرامش صف ها را به عهده داشتند، خود را به درون فروشگاه رسانده و با پرداخت بهای ناچیزی لوازم برقی را به منزل بردند.

حتی در همین ایام دستمال کاغذی مخصوص توالت هم…

کمیاب شده بود و خودم شاهد یکی از صف های شصت هفتاد نفره مردم بودم که پشت درهای یک فروشگاه بزرگ صف کشیده بودند.

نکته جالب این بود که از یکی از مسلمانان ونزوئلایی پرسیدم: خب حالا که کمبود دستمال کاغذی است چرا مردم مثل مسلمانان خود را با آب تطهیر نمی کنند؟ او جواب داد: اتفاقا مردم می گویند این کار کثافت کاری است؛ آدم که نباید خود را با آب بشوید، فقط دستمال کاغذی!

در پایان تصاویری از مردمی که پشت درب فروشگاه ها صف کشیده اند را قرار می دهیم.